آب فوق خالص

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آب فوق خالص (به انگلیسی: Ultrapure Water) به آب‌های خالص تر از آب مقطر که هدایت الکتریکی آنها کمتر از ۲ میکرو زیمنس بر سانتیمتر باشد اطلاق می‌شود. حداکثر خلوص آب ازنظر هدایت الکتریکی تا ۰٫۰۵۶ میکرو زیمنس می‌تواند برسد. غالباً در زمان کنترل آب خالص بجای محاسبه هدایت الکتریکی از واحد مقاومت الکتریکی که بر حسب مگااهم و معکوس میکرو زیمنس است استفاده می‌شود. به این ترتیب مقاومت الکتریکی آب فوق خالص با هدایت الکتریکی ۰٫۰۵۶ میکروزیمنس ۱۸ مگا اهم است.

آب فوق خالص ازطرفی به آب دیونیزه ای گفته می‌شود که در پروسه تولید مراحل حذف ذرات غیر یونی کلوئیدی و باکتری یا ویروس و مواد آلی که به شکل غیر یونی ممکن است در آب اولیه بوده‌اند به وسیله فیلتراسیون از آب اولیه حذف شده باشند.

چرا که در سیستمهای دیونایزر خصوصاً در روشهای قدیمی صرفاً از فیلتر‌های رزینی کاتیونی و آنیونی استفاده می‌شده‌است که در آنصورت فقط حذف ذرات یونی مورد توجه قرار داشتند.

در سیستمهای جدید دیونایزر (آب خالص ساز) از فیلترهای ULTRA FILTER و NANO FILTER و R.O که ذرات تا سایز ۰٫۰۰۰۱ میکرون را غربال می‌کنند استفاده می‌شود.

به این ترتیب با تلفیق این فیلترها با یک سیستم دیونایزر می‌توان به یک آب فوق خالص دست یافت این آب در کلیه آزمایشهای HPLC و نانوتکنولوژی و تحقیقاتی می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.