آبشکن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آبشکن بخشهای سهگوش یا نیماستوانه شکلی است که در دو طرف پایههای پل یا حداقل در یک طرف آنها جهت تغییر یا مخالف آب میسازند تا پایه پل بتواند به راحتی فشار آب راشکسته و خنثی نماید.)[۱]
ویژگی ها [ویرایش]
بخشی از بدنه پل است که به صورت هرمی و دو مثلث مماس بر هم بصورت آبخورکشی فشار آب را شکسته، تقسیم وبه دوطرف آن هدایت میگرداند.[۲]به نظر میرسد آب شکنها را با سنگ و آجر و ساروج میساختنهاند.دکتر گلزاری شکل آب شکن را مثلث (هرم) یا نیم استوانه آورده، تعریف ایشان نیز در مجموع به شناخت بیشتر آبشکن یاری میرسند.
منابع [ویرایش]
- کرمانشاهان و کردستان، دکتر مسعود گلزار
- دیار شهریاران
- واژه نامه سنتی ایران/صادق شمس
