آب‌آوردگی شکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آب‌آوردگی شکم

آب‌آوردگی شکم در شخص مبتلا به سیروز کبدی. به توده و حجم شکم در تصویر نگاه کنید.
آی‌سی‌دی-۱۰ R18
آی‌سی‌دی-۹ 789.5
دادگان بیماری‌ها 943
ای‌مدیسین ped/2927
پیشنت پلاس آب‌آوردگی شکم
سمپ D001201

آب‌آوردگی شکم یا آسیت (به انگلیسی: Ascites) به تجمع مایع در حفره صفاقی گفته می‌شود. از نظر بالینی وقتی آسیت قابل تشخیص است که حجم مایع بیش از ۵۰۰ سی سی باشد. آب‌آوردگی شکم دلایل گوناگونی از جمله بیماری‌های کبدی مانند سیروز و متاستاز و سرطان‌های گوارشی و نیز مسدود شدن ورید کبدی در سندروم باد-کیاری می‌تواند داشته باشد. تشخیص دقیق بوسیله پاراسنتز و آزمایش خون و نیز با ماتیته جابجا شونده در پرکوسیون و سونوگرافی قابل انجام است.

گرادیان بالای آلبومین نشان دهنده افزایش فشار ورید باب است.

درمان اولیه با محدودیت سدیم در غذا، محدودیت مایعات، داروهای مدر مانند اسپیرونولاکتون و فورزماید است. در آسیت مقاوم گاه به تخلیه مکرر آسیت یا ایجاد شنت داخل صفاقی و آناستوموز ورید باب به ورید اجوف تحتانی می‌پردازند.

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴