شهرستان آبشوران
-
برای دیگر کاربردها، شهرستان آبشوران (ابهامزدایی) را ببینید.
| آبشورون Abşeron |
|
|---|---|
| — شهرستان — | |
 |
|
| کشور |  آذربایجان |
| مرکز | Xırdalan |
| دولت | |
| - - | |
| مساحت | |
| - جمعاً | ۱٬۳۶۰ کیلومترمربع |
| جمعیت (۲۰۰۷) | |
| - کل | ۱۰۱٬۳۰۰ |
| - تراکم | ۷۴٫۵/کیلومترمربع |
| کد پستی | |
| پیششماره تلفن | ۰۱۲ |
آبشوران، (به ترکی آذری Abşeron)[۱] نام شبه جزیره و بخشی در جمهوری آذربایجان است.
این شبه جزیره ۶۰ کیلومتر به سمت شرق در دریای خزر پیشروی دارد و عرض شبه جزیره به ۳۰ کیلومتر میرسد.
آبشوران به سبب وجود تاکستانها و باغهای میوه و انجیر شهرت فراوانی دارد. آبشوران در امتداد شرقی رشته کوه قفقاز قرار دارد به همین سبب دارای تپه ماهورهای فراوان و همچنین دریاچههای نمک است. آبشرون جمعیتی بالغ بر ۹۰۰۰۰ نفر دارد و مساحت آن ۱۳۶۰ کیلو متر مربع است. مرکز بخش شهر خیردالان است.
مردم آبشوران از تبار پارسی (تات) هستند و تا حدود سال ۱۹۲۰ (میلادی) پیشینه آنها به زبان فارسیتبار تاتی اران سخن میگفتند.[۲] تاتهای اران، که خود را پارس مینامند از زمان ساسانیان در جزیره آبشوران و دیگر مناطق اران سکونت دارند. زبان آنها از شاخه فارسیتبار (زبانهای جنوب شرقی ایرانی) است.[۳] این گروه را نباید با تاتهای ایران که زبانی از شاخه ایرانی شمال غربی دارند اشتباه گرفت. در سرشماریهای جمهوری آذربایجان تاتها را جزو قومیت آذربایجانی به شمار میآورند.[۴]
[ویرایش] وجه تسمیه
آبشوران، آبشرون، یا آپشرون، نام شبهجزیرهای است در دریای خزر در جمهوری آذربایجان. نام آبشوران فارسی است و به معنای جایی است که آب (جزر و مد دریا) آن را میشوید.[۵] بسیاری از نامهای مناطق مختلف آذربایجان دارای ریشه فارسی هستند و این امر به علت سابقه حاکمیت ایران بر منطقه قفقاز میباشد که در دوران قاجار رو به افول نهاد.
[ویرایش] اقتصاد
آبشوران دارای تأسیسات نفتی است و تولید محصولات نفتی باعث رشد اقتصادی منطقه گردیدهاست.
[ویرایش] منابع
- ↑ آبشرون تلفظ ترکی آذری از نام فارسی آبشوران است.[۱]
- ↑ و. ف میللر، «زیستگاه و گویش تاتها»، ۱۹۲۶.
- ↑ Bosworth, C.E.; JeremiḴh̲s, Éva. "Tat (t.)." Encyclopaedia of Islam. Edited by: P. Bearman , Th. Bianquis , C.E. Bosworth , E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2008. Brill Online. 03 September 2008
- ↑ Aliaga MAMEDOV, ASPECTS OF THE CONTEMPORARY ETHNIC SITUATION IN AZERBAIJAN، بازدید: سپتامبر ۲۰۰۸.
- ↑ و. ف میللر، «زیستگاه و گویش تاتها»، ۱۹۲۶.
