آبسه پریآپیکال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| آبسه پریآپیکال | |
|---|---|
 آبسهٔ پریآپیکال در ریشهٔ دندانی کشیدهشده |
|
| آیسیدی-۱۰ | K04.6, K04.7 |
| آیسیدی-۹ | 522.5, 522.7 |
| سمپ | D010482 |
آبسه پریآپیکال (به انگلیسی: periapical abscess) به التهاب حاد یا مزمن بافتهای پریآپیکال[۱] (بافتهای اطراف ناحیه آپیکال ریشه دندان[۲]) گفته میشود که مشخصهٔ آن، تجمع موضعی چرک در انتهای ریشهٔ دندان است.[۱] آبسهٔ پریآپیکال معمولاً بهدنبال مرگ مغز دندان (پالپ)[۱] درنتیجهٔ گسترش پوسیدگی دندان روی میدهد.[۳]
این آبسه ممکن است به داخل حفره دهانی یا سینوس فکی وارد شده و با گسترش تا استخوانهای مجاور ایجاد استئومیلیت نماید[۳] و یا در موارد شایع، در بافت نرم گسترش یافته و باعث سلولیت و ورم صورت شود.[۳] همچنین آبسهٔ پریآپیکال با تب، ضعف و تهوع همراه است.[۳]
برای درمان این آبسه، پالپ دندان را چرخ کرده و با خارج نمودن چرک از درد دندان میکاهند و آنتیبیوتیک تجویز مینمایند و پس از آن دندان را یا روت کانال کرده و یا آنرا میکشند.[۳]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "periapical abscess." Mosby's Dental Dictionary. Elsevier, Inc., 2004. Answers.com 15 May. 2011. http://www.answers.com/topic/periapical-abscess-1
- ↑ "periapical." Mosby's Dental Dictionary. Elsevier, Inc., 2004. Answers.com 15 May. 2011. http://www.answers.com/topic/periapical
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ «periapical abscess». Mosby's Medical Dictionary, 8th edition. 2009, Elsevier, The Free Dictionary by Farlex. بازبینیشده در ۱۵ مه ۲۰۱۱.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون دندانپزشکی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
