آبریزش بینی آلرژیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رینیت

گرده grains from a variety of common plants can cause hay fever.
آی‌سی‌دی-۱۰ J30
آی‌سی‌دی-۹ 477
اُمیم 607154
دادگان بیماری‌ها 31140
مدلاین پلاس 000813
ای‌مدیسین ent/194 med/104, ped/2560
سمپ D012221

رینیت آلرژیک (به انگلیسی: Allergic rhinitis) التهاب مخاط بینی است که در اثر واکنش ازدیاد حساسیتی ایجاد می شود. هنگامیکه فرد دارای سیستم ایمنی حساس شده آلرژنی مانند گرده گل یا گردو غبار را تنفس می‌کند واکنش ازدیاد حساسیتی آغاز می‌شود. این واکنش در بینی به صورت آبریزش بروز پیدا می کند.

بیماری[ویرایش]

ترکیب پادتن با آلرژن موجب آزاد شدن میانجیهای شیمیایی مانند هیستامین و لکوترینها می‌شود . این میانجیها با افزایش نفوذپذیری مویرگهای اطراف و سایر واکنشهای شیمیایی موجب احتقان بینی و قرمزی، آبریزش بینی، خارش، تورم گلو وسایر علائم آلرژی می شوند . علائم از فردی به فرد دیگری متفاوت است .رینیت آلرژیک عارضه بسیار شایعی است و نزدیک به ۱۰٪ مردم از این مشکل رنج می برند .

گاه علائم به دنبال استنشاق پاک کننده‌های کلردار نیز به وجود می آیند . رینیت آلرژیک دراثر مصرف شیر گاو در نوزادان نیز دیده شده است . حمله آسم در بیماران مبتلا به این بیماری ۴ برابر بیشتر است . در مراحل پیشرفته بیماری ممکن است پولیپ بینی ایجاد شود.رینیت آلرژیک در نوزادان و شیرخواران نیز دیده می شود. افتراق آن با سرماخوردگی ساده در طول مدت بیماری ( سرماخوردگی کمتر از یک هفته طول می کشد )، عامل بیماریزا، مسری نبودن و عود آن است . ( تشخیص بر اساس شرح حال است ).

انواع رینیت آلرژیک[ویرایش]

نوع حاد و فصلی: بیشتر در فصل بهار و اواخر تابستان به دنبال برخورد با دانه‌های گرده درختان، علف‌ها و گل‌ها علایم بیمای ایجاد می‌شود که چند هفته طول می کشد وسپس از بین می رود و سال بعد دوباره عود می کند. ( حساسیت فصلی یا تب یونجه )

انواع مزمن و همیشگی: در این نوع که رینیت آلرژیک غیر فصلی نیز نامیده می‌شود معمولاً شدّت علایم از نوع فصلی کمتر است . به دلیل اینکه عوامل آلرژی زا تقریباً همیشه در محیط زندگی بیمار وجود دارند بیماری در طول سال مرتّباً تکرار می‌شود ویا ممکن است علایم همیشه همراه بیمار باشد. این نوع می تواند ناشی از قارچ‌ها (Mite ها)، گرد و غبار خانه، دود سیگار، خاکه گچ، روزنامه، مواد شوینده، پشم، پر، غذا (مثل ماهی، توت فرنگی، تخم مرغ، خربزه و …) و فضولات حیوانات خانگی باشد .

درمان[ویرایش]

با تست پوستی اغلب می توان آلرژن عامل ازدیاد حساسیت را یافت .درمان علامتی با آنتی هیستامینها ( مانند دیفن هیدرامین و پرومتازین )، مقلدهای سمپاتیک ( مانند سودو افدرین و فنیل افرین )، کرومولین سدیم، تئوفیلین و گاه استروئیدها ( به خصوص اسپری بینی )است . توصیه به اجتناب از آلرژنها (حتی گاه فیلتر هوا) ضروری است . گاه با ایمونوتراپی و حساسیت زدایی بیمارن درمان می شوند .

منابع[ویرایش]

  • دورلند فرهنگ پزشکی. تهران
  • ویکی‌پدیای انگلیسی Allergic rhinitis